| Nog steeds twee punten achter de koploper, maar de kansen zijn een stuk groter geworden! |
| Geschreven door Eddie Janssen | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| maandag, 20 april 2009 17:07 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Weer geen enkele nederlaag. Volgorde: 1-0: Gert Jan Rauw reageerde adequaat op de onnauwkeurige spelwijze van John Riksten in het Frans. Normalitair is een wit paard op d6 niet zo’n groot probleem voor zwart in de doorschuifvariant. In dit geval helaas wel (ik speel zelf Frans). De loper die geacht wordt het paard te slaan stond een tikje gepend. En zelfs dan is Kf8 of Ke7 niet echt erg. Maar wel als alle witte zware stukken direct mee mogen doen. 6½-7! (uitroepteken!; groot uitroepteken!)
2-0: Ivo Maris pakte de Pirc scherp aan. Zwart’s reactie leverde de Stauntonner wel 2 pionnen op maar die stonden op f3 en f4, klaar om opgepeuzeld te worden. Erger was dat z’n koningsvleugel een wanorde geworden was. Ontwikkelingsachterstand (Pb8, Ta8) gaf Ivo net genoeg tijd vrij spel om zwart in de houtgreep te nemen. Een paardvork was einde partij. Ivo lamenteerde dat hij de partij eerder had moeten uitmaken. Zoekt U dat zelf maar uit. Pf5+ is de goede zet. Maar wel een zet eerder. Mocht U er zelf niet uitkomen…
2½-½: Vaclav Ocelik speelde een partij zonder enige vorm van Frans. Een soort beton (d4, e3, Pf3 en nog wat voorzichtig gepriegel) werd voortvarend beantwoord. Zo goed zelfs dat wit z’n witveldige loper moest inleveren. Het kroonjuweel van wit in deze openingen. Daarna haperde het enigszins en besloot Vaclav de remise op te zoeken. Eerste wet van teamwedstrijden: zwartspelers hebben hun werk gedaan als het remise is!
3½-½: Amir Nicolai moest tegen de sterkste Stauntonner die natuurlijk op bord 1 had moeten zitten. Met wit tactisch op bord 3 en dan verliezen. Oei. Ergens speelde Yeb g2-g3 en die verzwakking van de koningsvleugel luidde zijn ondergang in. Amir speelde het weer ijzer, ijzersterk.
4½-½: Milan Mostertman is onze kopman maar de laatste tijd was zijn bijdrage in KNSB wedstrijden maar matig te noemen. Vandaag liet hij zien waarom kenners hem het grootste talent vinden. Lc4! Pats, boem. Daarvoor was het een beetje priegelen en initiatief aan de tegenstander laten. Ook Txb5 was een practische beslissing die er zijn mocht, min of meer.
5-1: Milan Heller speelde tegen Theo Ebels, een speler waarvan ik dertig jaar geleden al eens teamleider was! Wel, bijna 30 jaar. Wit zette het weinig ambitieus op, zwart kon er niet doorheen, wit probeerde te counteren en uiteindelijk werd het remise.
5½-1½: Evie Warmelink’s partij kwam tot leven in het eindspel. De meningen over haar stelling waren verdeeld. Ik dacht dat ze goed stond, de tegenstander (wandelgangen en teamleider; Paul zelf is natuurlijk nooit iets gevraagd…) dacht dat ze slecht stond en Evie dacht dat ze het wel kon kiepen. David en Milan (M.) zagen een winst voor haar. Na de partij was Evie niet overtuigd.
6-2: Nick Bijlsma plette Hans Polee alle kanten op. Die offerde een kwal om erger te voorkomen en offerde een paar zetten later nog een kwaliteit om remise te maken! Ongeveer 25 jaar geleden was ik teamleider van Groningen 1 en destijds vochten we voor promotie naar de Meesterklasse. Dat heette toen nog Hoofdklasse. Hans Polee speelde toen afwisselend op bord 1 en bord 2, altijd met wit. Zijn score was 8-9 of 8½-9, dat weet ik even niet meer en natuurlijk daarom alleen al promoveerden we naar het Walhalla van het Nederlandse clubschaak. Ditmaal werd hij op zijn eigen wijze bestreden. Dames ruilen en manoeuvreren. Pieteren, doorduwen en zelf geen fouten maken. Nick speelde geweldig in de eerste twee fasen van de partij maar daarna liet Hans zien dat hij het nog niet verleerd is. Ik heb Nick nog nooit zo verbaasd gezien dat hij een stelling niet kon winnen!
Tja. En nu kunnen we zomaar ineens kampioen worden.
3.26 Copyright (C) 2008 Compojoom.com / Copyright (C) 2007 Alain Georgette / Copyright (C) 2006 Frantisek Hliva. All rights reserved."
|