De overwinning was niet alleen onverwacht maar ook een tik geflatteerd. David kreeg een halfje extra toen z’n tegenstander toch een pion sloeg die David net op ingenieuze wijze had verdedigd, Benjamin kreeg een heel punt in de schoot geworpen toen een zeer bedenkelijke stelling opeens in een gewonnen stelling veranderde nadat de tegenstander in een aftrek-truc verzeild raakte en een toren verloor en Frank’s tegenstander zette een paard op de diagonaal van één van zijn torens en dat kostte een kwaliteit.

Daar stond dan weer tegenover dat Jouke een paardvork met kwaliteitsverlies overzag en dat Tom een gewonnen toreneindspel niet wist te winnen. Twee punten gekregen, eentje weggeven.

De partijen uit één stuk kwamen van Nick Bijlsma, Xander Mostertman en Milan Heller. De laatste zat helaas aan de verkeerde kant van die partij uit één stuk.

Nick Bijlsma was als eerste klaar. Sybesma geraakte in één van die Franse stellingen waarin de koning in zijn eentje op moet boksen tegen de zo goed als complete witte strijdmacht. Het zwarte leger is afgesloten van het strijdtoneel door de Franse pionnenstrucuur in het centrum. Met het fraaie Dxh6! besloot Nick een korte maar zeer krachtige aanval.

De stand werd gelijk gemaakt door Diekstra die een paardvork wel zag waar Jouke Bakker hem mistte. Hij meende na de paardvork twee stukken te krijgen voor de toren maar dat bleek een misrekening. Jouke had nog wel een loperpaar maar kon niet verhinderen dat hij nog een extra pion verloor. Toen het loperpaar verdween zaten ook kleine kansjes er niet meer in.

Xander Mostertman voerde de druk tegen Jan Hibma meer en meer op. Het laatste wat ik van de redelijk volle stelling zag was een wit paard dat zomaar op d7 mocht staan. Het leverde een pion op maar ook een kwaliteit. Of dat een misrekening van Hibma was of een genialiteit van Xander is mij niet duidelijk geworden.

Milan Heller speelde tegen voormalig probleem-oplos-wereldkampioen Dolf Wissmann. Een achtergebleven e-pion gaf Wissmann de nodige aanknooppunten. Een sterke loper op h2 domineerde de zwarte velden b8-c7-d6-e5. Terwijl Milan zijn uiterste best moest doen om de e pion niet te verliezen schoot de witte dame van links naar rechts over het bord. Aangekomen op de koningsvleugel forceerde de dame de winst voor Wissmann.

Drie-twee werd het nadat Frank van der Werff op elementaire wijze afwikkelde naar een gewonnen pionneneindspel. Invaller Wijma, toch zo’n 700 ratingpunten minder dan vaste speler Ros, had vlak na de opening een kwaliteit weggegeven waarna hij steeds verder naar achteren werd gedrukt. Toen alles optimaal stond offerde Frank de kwal terug.

Het leek er op dat Benjamin van der Woude een mooi punt ging drukken maar zijn initiatief tegen de witte koning over de a en b lijnen verpieterde. Toen er geen zware stukken meer op de half-open lijnen stonden hadden de witte pionnen vrije baan naar de overkant. Alles leek goed te gaan voor Bosman totdat hij op onnozele wijze zijn toren weggaf. De witte vrijpionnen oogden echter nog steeds zo gevaarlijk dat Benjamin twijfelde om het remise aanbod van Bosman af te slaan. Na kort overleg met de teamleider (“Speel jij die stelling maar lekker uit!”) kwam de vis spoedig op het droge. Dat was 4-2 en een belangrijk matchpunt.

Tom Witsenburg had een lelijk ogende dubbelpion op de e-lijn maar wonderwel kon die voortdurend niet aangevallen worden door kleine en grotere tegendreigingen. Links en rechts verloor Viersma een paar pionnen en de voortdurende matdreigingen op g2 en f2 gaven Tom een gewonnen stelling. Helaas verzeilde hij in een toren-eindspel en dat, zo menen en weten kenners, is een vak apart. Remise werd zijn deel. 4½-2½ en twee hele belangrijke matchpunten.

De laatste partij van de dag was die tussen Tjalling Wiersma en David Slagter. Wit had ruimte en initiatief, zwart moest zich beperken tot consolideren en het hoofd boven water houden. Dat deed David zeer inventief. Vooral de manier waarop hij verhinderde dat Wiersma Pxh7 kon spelen was mooi. Eerst de koning naar h3 dwingen en daarna de eigen toren naar a5. Dat Wiersma toch besloot de pion te pakken was wonderlijk. Het enige dat ik mij er bij kan voorstellen was dat hij ‘vergeten’ was dat het paard op g5 niet langer de weg blokkeerde van de zwarte toren op a5 naar h5. Nu was Pg5xh7 einde partij na Ta5-h5+. Wiersma probeerde het nog even maar David voorkwam met secuur spel dat de witte koning bij de beslissing brengende a pion kon komen. Ondanks het feit dat zijn tegenstander een stuk weggaf andermaal een indrukwekkende prestatie van David.

Klik hier voor de partijen.